Osmanlı Devleti tarafından 420 yıl yönetilen Sırbistan, bu sürenin ardından bağımsızlığını kazanarak Osmanlı topraklarından ayrılmıştır. Balkanlarda yer alan eski Yugoslavya’nın Karadağ ile birlikte ayakta kalan son parçası Sırbistan, uzun süre Karadağ ile ittifak içinde kalmış, yapılan referandum sonrası tam bağımsızlığını elde etmiştir. Karadağ’dan ayrıldıktan sonra denizle bağlantısı kalmayan ülke, donanmasını satışa çıkarmıştır.
Sırbistan’ın iki özerk bölgesi bulunmaktadır: Voyvodina (Belgrad) ve Priştine. Ülkede nüfusun yaklaşık yüzde 82’sini Sırplar, geri kalanını ise çeşitli azınlık grupları oluşturmaktadır.
Sırbistan Bayrağı üç renkten oluşmaktadır. Ortasında yer alan çift başlı kartal ve haç işareti Bizans arması olarak bilinmektedir. 1835 yılından beri değişmeyen bayrakta beyaz renk Tanrı’yı, mavi renk mutlak gücü, kırmızı renk ise sosyalizmi simgelemektedir.
Sırbistan, Balkanlar’da denize kıyısı olmayan bir ülkedir. Kuzeyinde Macaristan, güneyinde Kuzey Makedonya ve Arnavutluk, doğusunda Romanya ve Bulgaristan, batısında ise Bosna Hersek ve Karadağ yer alır. 2006 yılında yapılan referandumla Karadağ ile yollarını ayıran Sırbistan, denizlere erişim imkanını kaybetmiştir.
Tahmini verilere göre Sırbistan’ın nüfusu 6.689.039 kişidir. Nüfus artış hızı düşüktür ve bazı dönemlerde azalma göstermektedir. Göç hareketleri sınırlı düzeydedir. Ülke ekonomisinde istikrarsızlık gözlenmekte, asgari ücret her ay değişebilmektedir.
Sırbistan’ın başkenti Belgrad’dır. Belgrad, ülkenin en kalabalık ve ekonomik açıdan en önemli şehridir. Diğer önemli şehirler arasında Novi Sad, Niş, Kragujevac, Leskofça, Subotica ve Alacahisar yer almaktadır.
Ülkenin para birimi Sırp Dinarı (RSD)’dır. Bir Sırp Dinarı yaklaşık 0,069 Türk Lirası’na eşittir. Resmi dil Sırpça olup, ülke genelinde Boşnakça, Rumence, Macarca, Slovakça ve Hırvatça da konuşulmaktadır. Sırbistan’daki en büyük azınlık grubunu Macarlar oluşturur.
Türkiye ile Sırbistan arasında 1 saat fark bulunmaktadır. Türkiye, Sırbistan’dan 1 saat ileridedir.
Yorum Yap