Belki de bu yazıyı onuncu kez yazıyorum. Belki daha önce de defalarca anlattım. Ama görüyorum ki hâlâ aynı noktadayız. Türkiye’de sigorta poliçelerinin pahalı olduğu yönündeki söylem, ne yazık ki toplumun önemli bir kesiminde hâlâ karşılık buluyor.
O yüzden bir kez daha açıkça söylemek istiyorum:
Türkiye’de sigorta poliçeleri pahalı değil.
Evet, yanlış okumadınız. Pahalı olan sigorta değil; hayatın kendisi, risklerin kendisi ve o riskler gerçekleştiğinde ortaya çıkan maliyetlerdir.
Bugün markete gidiyorsunuz, geçen yıl aldığınız ürünün iki katı fiyat ödüyorsunuz. Kimse şaşırmıyor.
Bir restoranda yemek yiyorsunuz, hesap geçen yıla göre yüzde 50-60 artmış oluyor. Ses çıkaran çok az.
Aracınızı servise götürüyorsunuz, yedek parça fiyatları katlanmış durumda. Herkes bunu normal karşılıyor.
Kira fiyatları, eğitim giderleri, sağlık harcamaları, enerji maliyetleri, akaryakıt fiyatları…
Her şey artıyor.
Ama konu sigorta poliçesine geldiğinde bir anda aynı cümleyi duymaya başlıyoruz:
“Bu kadar para verilir mi?”
İşte burada durup düşünmemiz gerekiyor.
Çünkü sigorta satın aldığınızda aslında bir ürün satın almıyorsunuz.
Bir televizyon, bir telefon, bir mobilya ya da bir kıyafet almıyorsunuz.
Siz bir güvence satın alıyorsunuz.
Daha doğrusu, başınıza gelebilecek milyonlarca liralık bir riski, birkaç bin liralık bir prim karşılığında devrediyorsunuz.
Asıl mesele de tam olarak burada başlıyor.
Birçok insan sigortanın değerini, sigortaya ihtiyaç duymadığı zamanlarda ölçmeye çalışıyor.
Bu yüzden de ödediği primi “boşa gitmiş para” gibi görüyor.
Oysa sigortanın değeri, poliçeyi satın aldığınız gün değil; ihtiyaç duyduğunuz gün ortaya çıkıyor.
Allah kimseye kaza, bela, hastalık, yangın, deprem, sel veya büyük bir maddi kayıp yaşatmasın.
Ama hayatın gerçeği şu:
Bunların hiçbiri kimseye randevu alarak gelmiyor.
Bir trafik kazası saniyeler içinde gerçekleşiyor.
Bir yangın dakikalar içinde yılların emeğini yok edebiliyor.
Bir sağlık problemi bütün birikimleri tüketebiliyor.
Bir deprem birkaç dakika içinde hayatı tamamen değiştirebiliyor.
İşte tam da o gün geldiğinde insanlar sigortanın gerçek değerini anlamaya başlıyor.
Çünkü o gün geldiğinde yanınızda kim olacak sorusunu sormak gerekiyor.
Evet, aileniz sizi sever.
Dostlarınız sizi sever.
Yakın çevreniz sizi destekler.
Ama milyonlarca liralık zararı kim karşılayacak?
Hasar gören aracınızı kim yaptıracak?
Yanan evinizi kim yeniden ayağa kaldıracak?
Ameliyat masraflarınızı kim üstlenecek?
Üçüncü şahıslara verdiğiniz zararın bedelini kim ödeyecek?
Duygusal destek elbette değerlidir.
Ancak finansal zararın telafisi için duygudan çok daha fazlası gerekir.
İşte sigorta tam da bu noktada devreye girer.
Belki bazıları bu ifadeyi sert bulacak ama gerçeği değiştirmeyecek:
Başınıza ciddi bir olay geldiğinde yanınızda anneniz, babanız, kardeşiniz, dostunuz olur; ancak zararın mali yükünü çoğu zaman sigorta şirketiniz taşır.
Çünkü sigortacılık sisteminin özü dayanışmadır.
Binlerce, yüz binlerce insanın küçük katkılarının bir havuzda toplanması ve zarar görenlerin zararlarının bu havuzdan karşılanmasıdır.
Bu nedenle sigorta bir gider değil, bir koruma mekanizmasıdır.
Bir maliyet değil, bir güvenlik ağıdır.
Bir masraf kalemi değil, finansal sürdürülebilirliğin temelidir.
Gelişmiş ülkelere baktığımızda sigortaya bakış açısının da farklı olduğunu görüyoruz.
Çünkü insanlar sigortayı zorunlu bir ödeme olarak değil, varlıklarını koruyan stratejik bir araç olarak görüyor.
Türkiye’de ise hâlâ birçok kişi sigorta poliçesinin fiyatına bakıyor ama sigortasız kalmanın maliyetini hesaplamıyor.
Oysa doğru soru şudur:
“Bu poliçe ne kadar?” değil.
“Bu risk gerçekleşirse bana maliyeti ne olur?” sorusudur.
Aradaki fark tam da burada ortaya çıkıyor.
Çünkü birkaç bin liralık primi yüksek bulan insanlar, sigortasız kaldıklarında yüz binlerce hatta milyonlarca liralık zararla karşı karşıya kalabiliyor.
İşin özeti şu:
Sigorta pahalı değil.
Pahalı olan; kazalar, hastalıklar, yangınlar, doğal afetler ve beklenmedik kayıplardır.
Sigorta şirketleri size para kazandırma vaadi satmaz.
Size huzur satar.
Size güven satar.
Size geleceğe karşı hazırlıklı olma imkânı sunar.
Ve çoğu zaman insanlar bunun değerini, kaybetme riskiyle karşı karşıya kaldıklarında anlar.
Keşke anlamak için o günü beklemesek.
Çünkü sigortanın en büyük başarısı, hasar ödemesi yapmak değildir.
Sigortanın en büyük başarısı, insanların hayatlarını altüst edebilecek finansal riskleri görünmez hale getirmesidir.
Bu nedenle sigorta poliçesine ödenen primlere “pahalı” demeden önce bir kez daha düşünmek gerekiyor.
Çünkü aslında satın aldığınız şey bir kâğıt parçası değil.
Satın aldığınız şey, kötü bir gün geldiğinde yalnız kalmama güvencesidir.
Yorum Yap