Fatiha Suresi, Kur’an-ı Kerim’in ilk ve en önemli suresi olarak bilinir. Her namazda okunması, onun hem manevi hem de dua anlamında özel bir yere sahip olduğunu gösterir. İslam alimlerine göre, Kur’an-ı Kerim’in tamamı ve özellikle Fatiha Suresi gibi temel dualar, Allah’tan şifa dilemek amacıyla okunabilir. Bu inanış birçok hadis ve rivayet ile desteklenmiştir.
Fatiha Suresi’nin şifa özelliği olduğuna inanılır. Kur’an-ı Kerim’de geçen bazı ayetler, Kur’an’ın müminler için bir şifa ve rahmet kaynağı olduğunu vurgular. Ancak şifanın yalnızca okumakla değil, aynı zamanda iman, dua ve uygun tedavi ile birlikte gerçekleşeceği unutulmamalıdır. Fatiha Suresi, hastalık ve sıkıntı anlarında okunarak kişinin ruhsal olarak güçlenmesine katkı sağlayabilir.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir hadisinde şöyle buyurmuştur: “Fatiha, zehire bile şifadır.” (Ebu Davud, Tıb 19) Bu rivayete göre, hasta olan bir kimseye Fatiha Suresi okunabilir veya suya okunarak içirilebilir. Bu uygulama, kişinin inancını ve Allah’a olan güvenini pekiştirir.
Kişinin bedensel ve ruhsal rahatsızlıklarından kurtulması için tıbbi tedaviye başvurması esastır. Bununla birlikte Allah’tan şifa dilemek ve Kur’an okumak uygun bir davranıştır. Kur’an’da, “Biz Kur’an’dan müminler için şifa ve rahmet olan şeyi indiriyoruz.” (İsrâ, 17/82) buyrulmuştur. Bu nedenle dualar ve sûreler şifa niyetiyle okunabilir. Rivayetlerde sahabelerin Fatiha Suresi’ni şifa için okuduğu belirtilmiştir ve Resûlullah da bunu onaylamıştır (Buhârî, Fezâilü’l-Kur’ân, 9; Müslim, Selâm, 65-66).
Asıl olan, kişinin Kur’an’ı kendisinin okumasıdır; ancak isteyen, bir kardeşinden de kendisine şifa niyetiyle Kur’an okumasını talep edebilir. Kur’an’ın tamamı şifa vesilesidir ve bu etkiyi sadece belirli bazı ayetlerle sınırlamak doğru olmaz.
