Steve Horvath, biyolojik yaş araştırmalarıyla insan ömrünün 150 yıla ulaşmasının kaçınılmaz olduğunu vurguluyor.
Bu hafta Elon Musk‘ın insan ömrü ve ölümün doğasına dair yaptığı açıklamalar, hem teknoloji çevrelerinde hem de bilim dünyasında uzun yaşam konusunu yeniden gündeme taşıdı. Musk, insan ömrünü kısıtlayan biyolojik engellerin aşılmasının zorunluluğunu vurgularken, ölümün kaçınılmaz olup olmadığı sorusunu bir kez daha ortaya çıkardı. Aslında bu konu yeni değil; son yıllarda genetik ve biyoteknoloji alanlarında yaşanan ilerlemeler, yaşlanmanın yalnızca pasif bir süreç olmadığını, ölçülebilir ve müdahale edilebilir bir biyolojik süreç olduğunu ortaya koyuyor. Bu yaklaşımın en önemli temsilcilerinden biri, epigenetik saatlerin öncüsü Steve Horvath. Horvath, insan yaşam süresinin 150 yıla kadar uzamasının artık kaçınılmaz bir gerçek olduğunu dile getirerek tartışmalara yeni bir bakış açısı getirdi.
Steve Horvath, TIME’a verdiği röportajda, insan ömrünün 150 yıla uzamasının “kesinlikle gerçekleşeceğini” ifade etti. Ancak ona göre bin yıl yaşamak hâlâ “bilim kurgu” niteliğinde. Horvath’ın cesur açıklamaları yalnızca bir öngörüye dayanmıyor; onlarca yıla yayılan somut araştırmalarına dayanıyor. Horvath, yaşlanmayı objektif biçimde hesaplamayı mümkün kılan epigenetik saatlerin geliştiricisi olarak tanınıyor. Bu yöntem, DNA üzerinde zamanla biriken metilasyon denilen kimyasal değişiklikleri inceleyerek yaşlanma sürecini ölçüyor. Böylece insanın kronolojik yaşı ile biyolojik yaşı arasındaki fark somut biçimde belirlenebiliyor. Bu çalışmalar, yaşlanmayı soyut bir kavram olmaktan çıkarıp, ölçülebilir bir biyolojik mekanizma olarak ele alınmasını sağladı ve uzun ömür biliminin temel taşlarından biri hâline geldi.
Horvath şu anda, hücresel gençleşme üzerine çalışmalar yürüten biyoteknoloji şirketi Altos Labs’te araştırmalarını sürdürüyor. Şirketin hedefi, yaşlanmayla birlikte bozulan hücre işlevlerini yeniden sağlıklı hâle getirerek hastalıkları ve biyolojik gerilemeyi tersine çevirmek. Horvath, artık yalnızca teorik araştırmalar yapmak yerine, doğrudan klinik sonuçlar doğuracak çözümler üzerinde yoğunlaştığını ifade ediyor. Özellikle son dönemde yapay zekâ ve büyük verinin biyolojiyle bütünleşmesi, onun ifadesiyle, uzun ömür çalışmalarını beklenenden çok daha hızlı ileri taşıdı. 2025 itibarıyla hızlanan bu gelişimin, 2026’da biyolojik veri, hesaplama kapasitesi ve teorik modellerin birleşmesiyle daha da artması bekleniyor. Horvath’a göre 150 yıllık bir insan ömrü artık sıra dışı değil; yalnızca zamana bağlı bir gerçeklik.
Yorum Yap