Japon hayat sigortası şirketleri, yurt içi büyümenin yavaşlaması ve yaşlanan nüfus nedeniyle yurt dışı faaliyetlere ve reasüransa daha fazla yönelmektedir. Düzenleyici çerçevede yürürlüğe giren Japonya Sigorta Sermaye Standardı, şirketlerin faiz oranı değişimleri, poliçe sahibi davranışları, varlık-yükümlülük uyumsuzluğu, uzun ömürlülük ve ölüm risklerine karşı sermaye durumunu daha duyarlı hale getirmiştir.
Şirketler, özellikle sermaye yoğun emeklilik gelir sigortası ve uzun vadeli hayat sigortası portföylerinden kaynaklanan yatırım ve sigorta risklerini üçüncü taraf reasürörlere devretmektedir. Reasüröre devredilen primlerin payı 2020 yılında yüzde 10’un altındayken 2023 ve 2024 yıllarında yüzde 24’ün üzerine çıkmıştır. Sektör sermayesi ve fazlası içindeki reasürans devri payı da 2020’de yüzde 4,8 iken 2024 sonunda yüzde 14,8’e yükselmiştir.
Reasürans, sermaye gereksinimini azaltırken karşı taraf riski de yaratmaktadır. Reasürörün yükümlülüklerini yerine getirememesi veya yükümlülüklerin sigorta şirketine geri dönmesi bu riskin temel unsurudur. Buna rağmen, 2023 ve 2024 yıllarında Japonya’daki bireysel hayat sigortası ve emeklilik sigortası poliçelerinin yalnızca yaklaşık yüzde 1 ila yüzde 2’si reasürans kapsamına alınmıştır.
Japonya Finansal Hizmetler Ajansı, özel sermaye katılımı, varlık likiditesi, sınır ötesi teminat düzenlemeleri ve reasürörlerin finansal gücü alanlarında daha sıkı denetim planlamaktadır. J-ICS kapsamında bildirilen ödeme gücü oranları önceki çerçeveye göre daha düşük görünse de bunun temel nedeni standardın piyasa risklerine daha duyarlı olmasıdır. Büyük sigorta şirketleri yasal asgari oran olan yüzde 100’ün üzerinde kalmayı sürdürmektedir.
Yüksek faiz oranları tahvil portföylerinde gerçekleşmemiş zararlar oluştursa da uzun vadeli yükümlülüklerin değerini düşürmekte ve varlıkların vadesi geldikçe yeniden yatırım getirilerini artırmaktadır. Sektörün sermaye yapısının sağlam kalmasının ve daha küresel odaklı hale gelmesinin beklendiği belirtilmektedir.
Yorum Yap