Timus bezi, göğüs kafesinin ön kısmında kalp üzerine yerleşmiş küçük ama kritik bir organdır. Adını, şekil olarak kekik bitkisinin tomurcuk yapılarına benzemesinden dolayı Latince ‘thyme’ kelimesinden alır. Bu bez, çocukluk ve ergenlik dönemlerinde en yoğun şekilde çalışır; bağışıklık sisteminin temeli olan T lenfositlerin olgunlaşmasında büyük rol oynar. Ancak yaş ilerledikçe timus küçülür, yerini yağ ve bağ dokusuna bırakır.
Timus yetmezliği ya da yokluğu ile doğan bebeklerde bağışıklık sistemi ciddi biçimde etkilenir. Bu duruma genellikle Di George sendromu adı verilen genetik bir rahatsızlık sebep olur. 22. kromozomun belirli bir bölgesinde meydana gelen genetik silinme (delesyon) sonucunda ortaya çıkan bu sendromda; kalp, tiroid, yüz yapısı ve bağışıklık sistemi gibi birçok organ etkilenir. Bu nedenle Di George sendromlu çocuklarda sık enfeksiyonlar, gelişim geriliği, solunum problemleri ve yapısal anormallikler yaygın olarak gözlenir.
Bu sendromda timus işlevsiz ya da tamamen yoksa, timus nakli yaşam kurtarıcı bir tedavi yöntemi olarak gündeme gelir. Nakil işlemi sayesinde çocuğun vücudu bağışıklık hücrelerini tanımayı ve düzenlemeyi öğrenir. Böylece gelecekteki enfeksiyon riskleri azaltılabilir. Timus nakli genellikle 9 aydan küçük donörlerden alınan organ ile gerçekleştirilir, çünkü bu yaş aralığında timus dokusu canlılığını en iyi şekilde korur.
Nakil sürecinde donör timusu steril koşullarda küçük parçalara ayrılır ve laboratuvarda belirli bir süre kültürlenir. Uygun koşullar sağlandığında, bu dokular alıcı çocuğun uyluk kası içine yerleştirilir. Cerrahi işlem pediatrik uzmanlar tarafından dikkatle yürütülür. Bazı hastalarda operasyon sonrası immünsüpresyon (bağışıklık baskılayıcı tedavi) uygulanması gerekebilir, bu durum hastalığın tipine göre değişiklik gösterir.
Timus nakli sonrası en önemli risk, alıcının enfeksiyonlara karşı duyarlılığının artmasıdır. Ayrıca bağışıklık sistemi zaman zaman aşırı tepki vererek vücudun kendi dokularına saldırabilir, bu duruma otoimmün reaksiyon denir. Özellikle tiroid bezi, nakil sonrası en sık etkilenen organlardan biridir. Nadiren bağırsak iltihapları ya da kan hücresi eksiklikleri de görülebilir.
Timus nakli uygulaması ülkemizde de giderek daha fazla tanınan bir yöntemdir. Uygun hasta seçimi, titiz cerrahi hazırlık ve sonrasında dikkatli takip, naklin başarısını önemli ölçüde artırır. Henüz Di George sendromunun kesin bir tedavisi bulunmasa da, timus transplantasyonu bu sendromun neden olduğu bağışıklık yetmezliğini dengeleyebilecek umut verici bir seçenektir.
Yorum Yap