Sigorta kelimesi, Türkçeye 19. yüzyılın sonlarında Fransızca kökenli “assurance” (güvence, emniyet) kelimesinden geçmiştir. Osmanlı döneminde bu kavram önce “sigurata” veya “sigurta” biçiminde telaffuz edilmiş, zamanla bugünkü hâlini almıştır.
Fransızca “assurance” kelimesi “assurer” (emin olmak, güvence altına almak) fiilinden türemiştir. Bu fiilin kökeni Latince “securus” (kaygısız, emin) sözcüğüne dayanır. Dolayısıyla “sigorta” kavramı tarihsel olarak “güven”, “emniyet” ve “koruma” anlamlarını taşır.
- Türkçede “sigorta” başlangıçta yalnızca mal ve can güvenliğini koruma amacıyla yapılan finansal sözleşmeler için kullanılmıştır.
- Daha sonra elektrik sigortası ve teknik güvenlik alanlarında da yaygın bir terim hâline gelmiştir.
- Bugün ise kelime, hem mecazî hem de teknik anlamlarda kullanılmaktadır.
