En’am Suresi, Mekke döneminde inmiştir. Kuvvetli görüşe göre, 91, 92, 93, 151, 152 ve 153. âyetler Medine’de inmiştir. Toplam 165 âyettir. Sûre adını, 136, 138 ve 139. âyetlerde yer alan “el-En’âm” kelimesinden almıştır. En’âm, koyun, keçi, deve ve sığır cinsi ehli hayvanları ifade eden bir kelimedir. Sûrede başlıca tevhid, adalet, peygamberlik, ahiret ve küfrün reddi gibi inanç konuları işlenmiştir.
Arapça Okunuşu: قُلْ اِنَّ صَلَاتٖي وَنُسُكٖي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتٖي لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمٖينَۙ 162
Türkçe Anlamı: De ki: “Benim namazım, (her türlü) ibadetim, hayatım ve ölümüm, hepsi âlemlerin Rabbi olan Allah içindir.”
Arapça Okunuşu: لَا شَرٖيكَ لَهُۚ وَبِذٰلِكَ اُمِرْتُ وَاَنَا۬ اَوَّلُ الْمُسْلِمٖينَ﴾163
Türkçe Anlamı: O’nun ortağı yoktur. Bana sadece bu emrolundu ve ben (hak dine) teslim olanların ilkiyim.
Sûrede ağırlıklı olarak Allah’ın birliği (tevhid), ilim, irade, kudret ve adalet sıfatları; peygamberlik, vahiy, yeniden diriliş, müşriklerin bâtıl inançlarının reddi ve doğru inanca ulaşmanın yolları ele alınır. Ayrıca Hz. Peygamber’e yapılan itirazlara cevap verilmiş, ona ve ashabına teselli ve ümit verilmiştir. Hz. İbrâhim’in aklıyla Allah’ın varlığı ve birliğine ulaşması örnek verilmiştir. 151-153. âyetlerde ise İslâm ahlâkının temel kuralları anlatılmaktadır.
Bu sûre hakkında rivayetlere göre, inişine 70.000 meleğin eşlik ettiği bildirilmiştir. Hz. Ömer, “En‘âm sûresi Kur’an’ın seçkin sûrelerinden biridir” diyerek onun faziletine işaret etmiştir. Hz. Ali’nin de bu sûreyi okuyanların Allah’ın rızasını kazanacağını söylediği aktarılmıştır.
Yorum Yap