Poliçe, ticaret hayatında sıkça kullanılan, belirli bir meblağın vadesi geldiğinde ödenmesini emreden kıymetli bir evraktır. En genel tanımıyla, poliçe bir kişinin (keşideci), başka bir kişiye (muhatap) belirli bir tutarı üçüncü bir kişiye (lehtar) veya onun emrine ödemesi yönünde verdiği yazılı bir talimattır.
- Keşideci (Düzenleyen): Poliçeyi düzenleyen ve ödeme talimatını veren kişidir.
- Muhatap: Poliçede belirtilen bedeli ödemekle yükümlü olan kişidir.
- Lehtar: Poliçede belirtilen bedeli tahsil etme hakkına sahip olan kişidir.
- Tutar ve Vade: Ödenmesi gereken meblağ ve ne zaman ödeneceği poliçede açıkça belirtilmelidir.
- Ödeme Yeri: Poliçenin hangi adreste ödeneceği açıkça ifade edilmelidir.
Poliçeler emre yazılı senetlerdendir ve ciro ile devredilebilir. Bu sayede ticari ilişkilerde güvenli bir ödeme aracı olarak kullanılmaktadır. Ayrıca, Türk Ticaret Kanunu’nda yer alan hükümlere göre belirli şekil şartlarını taşıması gerekir. Bu şartlar sağlanmadığında poliçenin hukuki geçerliliği ortadan kalkabilir.
- Ticari Poliçe: Ticari ilişkilerde mal veya hizmet karşılığında düzenlenen poliçelerdir.
- Finansal Poliçe: Finans kurumları veya bankalar tarafından ödeme garantisi amacıyla kullanılan poliçelerdir.
- Sigorta Poliçesi: Sigorta sözleşmelerine dayalı olarak düzenlenen ve sigorta teminatını belgeleyen poliçedir.
Poliçeler, işletmeler arasında güven oluşturur, nakit akışının planlanmasına katkı sağlar ve borç-alacak ilişkilerinin belgelenmesine yardımcı olur. Ayrıca, poliçeler bankalar tarafından iskonto veya teminat aracı olarak da kullanılabilir.
