Îsâr, Yüce Allah’ın rızasını kazanmak amacıyla başkalarının ihtiyaçlarını kendi ihtiyaçlarının önüne koyma erdemidir. İslam ahlakının merkezinde yer alan bu kavram, paylaşma, merhamet ve fedakârlık gibi değerleri yüceltir. Müslüman, sadece kendi mutluluğunu değil, çevresindekilerin huzurunu da düşünür. Îsâr, sevgi, kardeşlik ve yardımlaşma duygularının toplumun her alanında yaşatılmasını sağlar.
İslam toplumu, bireylerin birbirine destek olduğu, birlik ve dayanışma ruhunun yaşandığı bir yapıya sahiptir. Bu yapının temeli îsâr duygusudur. Komşusunu rahatsız etmemek, yaşlıya, hastaya ve çocuğa karşı hassas davranmak, engellilerin yaşamını kolaylaştırmak hep bu duygunun yansımalarıdır. Bir Müslüman, sadece kendi çıkarını gözetmez; başkasının ihtiyacını da kendi ihtiyacı gibi görür.
Modern dünyada, îsâr ahlakı kimi zaman unutulmakta, bireycilik ön plana çıkmaktadır. Oysa trafikte yol vermek, komşusuna saygılı olmak veya alışverişte dürüst davranmak gibi davranışlar bile îsârın güzel örneklerindendir. Peygamber Efendimiz’in de buyurduğu üzere, “Kendiniz için istediğinizi, kardeşiniz için de istemedikçe iman etmiş olamazsınız.” Bu anlayışı yaşatmak, hem toplumsal huzura hem de bireysel maneviyata katkı sağlar.
Îsâr, sadece malını vermek değil, bazen vaktinden, konforundan ve imkânlarından fedakârlık etmektir. Bir yetimin başını okşamak, bir garibin derdine derman olmak veya bir hastanın elinden tutmak da îsâr davranışlarıdır. Kur’an-ı Kerim’de ve hadislerde vurgulanan bu erdem, kişiyi cimrilikten, bencillikten ve kıskançlıktan uzaklaştırır.
Gerçek bir Müslüman, sadece ibadetleriyle değil, ahlaki duruşuyla da örnek olur. Îsâr ruhunu yaşatmak, toplumun huzuru ve bireylerin manevî zenginliği için şarttır. Fedakâr olmak, yalnızca bir iyilik değil, aynı zamanda bir imandır. Unutmayalım ki, kişinin kardeşine yardım etmesi, Allah’ın da o kişiye yardım etmesine vesile olur.
Yorum Yap