Diş eti sağlığı, genel ağız ve diş bakımının temelini oluşturur. Ancak fark edilmeyen ya da ihmal edilen diş eti iltihapları zamanla sadece diş etlerini değil, doğrudan çene kemiğini de tehdit edebilir. Diş etinde başlayan hafif bir iltihap, tedavi edilmediğinde kemik dokusunda erime ve hatta diş kayıplarına kadar ilerleyebilir.
Günlük olarak yapılan düzenli diş fırçalama ve doğru ağız bakım alışkanlıkları, bu tür hastalıkları önlemenin en etkili yoludur. Yemeklerden sonra dişlerin üzerinde kalan bakteri plağı temizlenmezse, tükürükteki minerallerle birleşerek diş taşlarına dönüşür. Bu durum diş eti çekilmesinin yanı sıra ağız kokusu, kanama ve kemik destek kaybına da yol açabilir.
İleri vakalarda görülen çene kemiği erimeleri çoğu zaman kemik grefti olarak bilinen yapay kemik tozlarının kullanımıyla tedavi edilmeye çalışılır. Bu materyaller kemik oluşturma işleminde önemli bir destek sunsa da, büyük doku kayıplarını karşılamakta sınırlı kalabilir. Böyle durumlarda, kişinin kendi çene kemiğinden alınan otojen dokular en etkili iyileşme yöntemidir. Bu yöntem, yüksek iyileşme kapasitesiyle diş hekimliğinde geleneksel olarak altın standart kabul edilir.
Genellikle alt çenede, 20 yaş dişinin arkasından alınan ramus kemiği bu işlemler için en uygun bölgedir. Bu bölgeden alınan kemik dokusu, sabitleme amacıyla titanyum mini vidalar kullanılarak eksiklik bulunan alana yerleştirilir. Böylece implant uygulanamayacak kadar ince olan çene kemikleri bile yeniden yapılandırılabilir hale gelir ve ideal boyutlarda dental implant yerleştirilmesi mümkün olur.