Deniz ödüncü ya da Latince adıyla Foenus Nauticum, deniz ticaretinin finansmanında kullanılan tarihî bir kredi türüdür. Bu yöntem, özellikle antika çağda Akdeniz ticaretinde büyük önem taşımıştır. Borç veren kişi, geminin veya yükün deniz yolculuğu sırasında oluşabilecek riskleri üstlenerek, gemi güvenli bir şekilde varış limanına ulaştığında anlaşılan faiz oranını tahsil ederdi.
- Faiz ödemesi yalnızca yolculuğun başarıyla tamamlanması durumunda yapılır.
- Borç veren, deniz yolculuğu süresince tam risk altındadır.
- Bu tür ödünçler genellikle yüksek faiz oranları ile verilirdi.
Roma Hukuku’nda Deniz ödüncü sözleşmeleri, ticari ihtiyaçlara cevap veren özel bir kredi düzeni olarak kabul edilmiştir. Modern deniz ticareti hukukunda doğrudan aynı şekilde uygulanmasa da, deniz sigortası ve taşıma finansmanı gibi kurumların temellerini şekillendirmiştir.
Günümüzde Deniz ödüncü, tarihsel bir finansal enstrüman olarak değerlendirilmektedir. Bu kavram, ticaretin risk-temelli finans modellerinin ilk örneklerinden biri olması nedeniyle ekonomik düşünce tarihinde önemli bir yer tutar.
