Willis, büyük ölçekli veri merkezi projelerinde mümkün olan en yüksek sigorta kapasitesine ulaşma çabasının, işletmelerin gerçek risklerinin üzerinde teminat satın almasına neden olabildiğini bildirdi. Şirkete göre veri merkezi yatırımlarında temel konu, sigorta piyasasının ne kadar kapasite sağlayabileceğinden çok, projenin gerçekte ne kadar teminata ihtiyaç duyduğunun belirlenmesi olmalı.
Willis, küresel sigorta piyasasının büyük veri merkezi riskleri için 15 milyar ABD dolarına kadar kapasite sağlayabildiğini belirtti. Ancak bu tutarın bazı projelerde sorgulanması gereken bir üst sınır yerine ulaşılması gereken standart bir hedef olarak değerlendirildiği ifade edildi. Risklerin ayrıntılı şekilde modellenmemesi, şirketlerin gerçek kayıp ihtimallerinden daha yüksek sigorta limitleri satın almasına yol açabiliyor.
Yapay zekâ yatırımlarının hızlanmasıyla birlikte veri merkezi altyapısına yönelik küresel harcamalar da artıyor. Veri merkezleriyle bağlantılı küresel sigorta primlerinin 2030 yılına kadar 10,6 milyar dolardan 24,2 milyar dolara yükselmesi bekleniyor. Büyük ölçekli tesislerin inşaat değerleri milyarlarca dolara ulaşırken, yüksek değerli işlemciler ve diğer teknolojik ekipmanların kurulmasıyla toplam sigortalanabilir değer daha da yükseliyor.
Willis’e göre veri merkezlerinin risk profilleri; tesisin bulunduğu bölge, enerji altyapısı, inşaat yöntemi, tedarik zinciri bağımlılıkları, iklim koşulları ve siber güvenlik açıklarına göre önemli ölçüde farklılık gösteriyor. Benzer büyüklükteki iki veri merkezi, farklı bölgelerde kurulmaları veya farklı mühendislik yöntemleriyle tasarlanmaları nedeniyle birbirinden tamamen farklı kayıp risklerine sahip olabiliyor.
Veri merkezi projeleri yalnızca mülkiyet risklerinden oluşmuyor. İnşaat, iş durması, tedarik zinciri, enerji sürekliliği ve siber riskler aynı proje içerisinde eş zamanlı olarak ortaya çıkabiliyor. Veri merkezi yatırımlarının geleneksel merkezlerin dışındaki bölgelere yayılması, dolu, hortum, sel, aşırı sıcaklık ve orman yangını gibi doğal afet risklerini de artırıyor. Swiss Re Institute verilerine göre ABD’deki veri merkezi kapasitesinin yüzde 40’a yakını önemli hortum riskine sahip bölgelerde, dörtte birinden fazlası ise sık ve şiddetli dolu olaylarının görüldüğü alanlarda bulunabilir.
Willis, geliştirme sürecinin başlangıcında yapılacak dayanıklılık yatırımlarının, yalnızca daha fazla sigorta teminatı satın alınmasından daha etkili olabileceğini belirtti. Sel koruması, depreme dayanıklı tasarım, aşırı sıcaklıklara uyum ve orman yangını önlemlerinin projeye erken aşamada dâhil edilmesi, gerçek risk seviyesini ve ihtiyaç duyulan sigorta limitini düşürebiliyor.
Willis Kuzey Amerika Yerleştirme Lideri Jackie Bolig, sektörün en yüksek kapasiteyi satın almaya odaklanmak yerine sigorta limitlerini veriler, analizler ve ayrıntılı risk değerlendirmeleriyle gerekçelendirmesi gerektiğini ifade etti. Willis Küresel Dijital Altyapı Grubu Başkanı Alastair Swift ise risklerin doğru şekilde modellenmesi, anlaşılması ve azaltılması durumunda işletmelerin gerçek maruziyetlerine uygun, daha verimli ve dayanıklı sigorta programları oluşturabileceğini belirtti.
Willis, risk modellemesine dayalı sigorta programlarının kredi kuruluşları ve yatırımcılar açısından da önem taşıdığını bildirdi. Gerçek risklere göre yapılandırılan teminatların, sermaye sağlayıcılarının projeye duyduğu güveni artırabileceği, kredi notlarını destekleyebileceği ve daha uygun finansman koşullarının oluşmasına katkı sağlayabileceği kaydedildi.
Willis’in Şubat 2026’da faaliyete geçirdiği Küresel Dijital Altyapı Grubu; veri merkezlerinin planlama, inşaat ve işletme aşamalarındaki enerji, iklim, siber güvenlik, tedarik zinciri ve inşaat risklerine yönelik çalışmalar yürütüyor. Grup, tesis yeri seçiminden operasyon dönemine kadar veri merkezi risklerinin değerlendirilmesini amaçlayan sekiz aşamalı bir risk çerçevesi kullanıyor.
Yorum Yap