Nurullah Ataç, 21 Ağustos 1898’de İstanbul’da doğdu. Babası, Mehmed Atâ Bey’dir. İlköğreniminden sonra Galatasaray Lisesi’nde okudu, ardından eğitimini bir süre İsviçre’de sürdürdü. 1919’da İstanbul’a döndü. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde öğrenim gördü ancak tamamlamadı. Fransızca öğretmenliği, tercümanlık ve 1945’ten sonra Cumhurbaşkanlığı çevirmenliği yaptı.
Nurullah Ataç, eleştiri ve deneme yazılarıyla tanındı. Türk edebiyatında izlenimci eleştirinin ilk örneklerini verdi. Yazı hayatına tiyatro eleştirisiyle başladı. İlk yazısı, 1921’de Dergâh’ta yayımlanan Türk Tiyatrosunda İlk Göz Ağrısı adlı yazıdır. Dergâh, Akşam, Hâkimiyet-i Milliye, Ulus, Milliyet, Tan, Cumhuriyet, Son Havadis ve Dünya gibi gazete ve dergilerde yazıları yayımlandı. TDK yayın kolu başkanlığı yaptı. Fransız, Latin ve Rus klasiklerinden çeviriler gerçekleştirdi.
Nurullah Ataç, 17 Mayıs 1957’de İstanbul Numune Hastanesi’nde hayatını kaybetti.
Başlıca eserleri: Günlerin Getirdiği, Karalama Defteri-Sözden Söze, Ararken, Diyelim, Söz Arasında, Okuruma Mektuplar, Günce, Prospero ile Caliban, Söyleşiler, Günce 1-2, Dergilerde, Sevgi Üzerine Sözler.
Türk Dil Kurumu’nun Nurullah Ataç için hazırladığı videoda, Ataç yerine T. S. Eliot‘ın fotoğrafı kullanıldı.
Yorum Yap