Cumhuriyet döneminde sigortacılığın gelişimi, ekonomik ve yasal düzenlemelerle nasıl şekillendiğini keşfedin.
Cumhuriyet dönemi, Türkiye’de sigortacılığın modern anlamda kurumsallaşmaya başladığı bir süreçtir. Osmanlı Devleti’nde sınırlı şekilde faaliyet gösteren yabancı sigorta şirketlerinin varlığı, 1923 sonrasında Türk girişimciler tarafından kurulan yerli sigorta şirketlerinin doğuşunu teşvik etmiştir.
Bu dönemde sigortacılık faaliyetleri devletin ekonomik kalkınma politikaları çerçevesinde ele alınmıştır. 1929 yılında yürürlüğe giren 1426 sayılı Sigorta Şirketleri Kanunu, sektörün yasal altyapısını oluşturmuştur. 1925 yılında Anadolu Sigorta’nın kurulması, Türkiye’de yerli sermayeye dayalı sigortacılığın başlangıcı olarak kabul edilmektedir.
1950’li yıllardan itibaren sigortacılık sektörünün denetimi ve düzenlenmesi artmıştır. Sigorta Denetleme Kurulu’nun kurulmasıyla şirketlerin mali yapıları daha yakından izlenmeye başlanmıştır. Ayrıca ekonomik büyüme, sanayileşme ve ulaşım sektörlerindeki gelişmeler sigorta ürünlerine olan talebi artırmıştır.
1980’li yıllarda başlayan ekonomik liberalizasyon süreci, finans sektöründe olduğu gibi sigortacılıkta da serbestleşmeyi beraberinde getirmiştir. Yabancı sermayenin sektöre girişi, rekabeti artırmış ve ürün çeşitliliğini zenginleştirmiştir. Ayrıca Sigorta Murakabe Kanunu sektörün denetim mekanizmasını güçlendirmiştir.
2000’li yıllardan itibaren dijitalleşme, otomasyon ve finansal entegrasyon sigorta sektörünü dönüştürmeye devam etmiştir. Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu (SEDDK)’nun kurulması, sektörde sürdürülebilir büyüme ve şeffaflık hedeflerini güçlendirmiştir.
Sonuç olarak, Cumhuriyet dönemi boyunca sigortacılık sektörü hem ekonomik kalkınma hem de finansal güvenlik açısından önemli bir rol üstlenmiş ve sürekli gelişim göstermiştir.
Yorum Yap