Anksiyete, tehdit algısı karşısında ortaya çıkan endişe, korku ve gerginlik halidir. Normal düzeyde koruyucu olabilir; ancak sürekli, yoğun ve işlevselliği bozacak düzeye ulaştığında anksiyete bozukluğu olarak değerlendirilir.
Başlıca türleri arasında yaygın anksiyete bozukluğu, panik bozukluk, sosyal anksiyete bozukluğu, agorafobi, özgül fobiler ve seçici konuşmazlık yer alır.
Belirtiler fiziksel ve psikolojik olarak görülebilir. Fiziksel belirtiler arasında kalp çarpıntısı, terleme, titreme, nefes darlığı, mide sorunları ve baş dönmesi bulunur. Psikolojik belirtiler ise sürekli kötü bir şey olacakmış hissi, yoğun endişe, kontrol kaybı korkusu, uyku sorunları ve konsantrasyon güçlüğü şeklinde özetlenir.
Anksiyete bozukluklarının oluşumunda biyolojik, psikolojik ve çevresel etkenler rol oynar. Genetik yatkınlık, beyin kimyasındaki dengesizlikler, travmatik yaşantılar, mükemmeliyetçilik, yoğun baskı, aile içi çatışmalar ve maddi sorunlar bunlar arasındadır.
Tedavi sürecinde psikoterapi, ilaç tedavisi ve yaşam tarzı düzenlemeleri yer alır. Bilişsel davranışçı terapi, EMDR, mindfulness temelli yaklaşımlar; doktor kontrolünde ilaç kullanımı; düzenli egzersiz, uyku düzeni, kafein ve alkolü azaltma ile nefes egzersizleri öne çıkar.
Sonuç olarak anksiyete bozuklukları, uygun destek ve tedaviyle yönetilebilen ruh sağlığı durumlarıdır.
Yorum Yap